Menu

Voorjaar 2014

1 mei 2014

Het jaar 2014 zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als een jaar met een extreem vroeg en mooi voorjaar. Vanuit de zorgappartementen en de huiskamer van woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve was het ook dit voorjaar weer genieten van de ontluikende natuur. Gezeten op het terras of het balkon keken we, alsof we in een bioscoop naar een natuurfilm zaten te kijken, naar een prachtig voorjaar en wij zaten op de eerste rang! De fruitbomen stonden al heel vroeg in bloei en liggen vier tot zes weken voor ‘op schema’. Bij de buren verschenen de schapen met hun lammetjes. Hoe ver de zorgplicht reikt bij onze medewerksters blijkt wel uit het feit dat Karin, na haar avonddienst in ons verzorgingshuis, ’s avonds om half twaalf nog een lammetje redde van een wisse verdrinkingsdood. Hulde!

‘Jong leven’ rondom woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve

Wekenlang zat een waterhoen op zijn nestje midden in de sloot voor de huiskamer te broeden op vijf eieren en vlak voor de paasdagen was het zover: de eieren kwamen uit en vijf kleine donzige zwarte bolletjes met vuurrode snaveltjes dreven op het water. Een prachtig gezicht en een hele drukte voor vader en moeder om de boel bij elkaar te houden en te beschermen voor de kat van de buren, die ze ook al snel in de gaten had. Een week later was het de beurt aan de eend die aan de andere kant van woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve haar gezinnetje uit zat te broeden. Het is altijd de vraag of we getuige zijn van het ‘uitvliegen’ van de kuikens. Dit jaar hadden we geluk: op een mooie morgen zwom de moedereend met één kuiken rond onder de wilg en probeerde ze de rest ook uit het nest te lokken. Een prachtig gezicht hoe de kleine kuikens over de rand naar beneden zitten te kijken en er telkens één zo dapper is om de sprong te wagen naar het water dat zo’n twee meter onder hen is. Nadat er tien kuikens de sprong gewaagd hadden bleef ze nog een paar uur rond dobberen met haar kroost in de sloot onder de wilg, wachtend op het laatste kuiken. Waarschijnlijk had die last van hoogtevrees want ze durfde de sprong niet aan. Het ging moeder blijkbaar te lang duren want op een gegeven moment was ze vertrokken en zat de laatste nog in de boom. Aan het eind van de dag zagen we haar alsnog in haar uppie rond zwemmen; het laat zich niet moeilijk raden hoe dat afgelopen is. De pergola, die we twee jaar geleden hebben laten maken bij de natuurvijver, ziet er prachtig uit en de blauwe regen hangt volop te bloeien. De gele dotterbloemen rondom de vijver hebben nog nooit zo mooi gebloeid als dit jaar. Kortom: er viel heel veel te zien en onze bewoners hebben hier volop van genoten en konden al heel veel buiten zitten.

Bruid en bruidegom bezoeken de bewoners van woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve

Waar we ook van genoten hebben is de dag dat een van onze medewerksters, Antoinette, in het huwelijk trad met ‘haar’ Jan. Vrijdag 21 maart (volgens de weerkundige kalender zou dat het begin van het voorjaar inluiden) kwamen zij ’s morgens op de koffie. Uitgerekend deze dag kwam de regen met bakken uit de lucht en was het vrij koud maar dit weerhield hen er niet van om onze bewoners (en ons!) met een bezoek te vereren. Uiteraard werd met name de bruid uitvoerig bewonderd en: “het was een plaatje”! Van de bewoners ontvingen zij cadeaus en een prachtig boekje met daarin een foto van iedere bewoner en een gelukwens daarbij geschreven. Naast de ‘normale’ zaken die iedere dag aan de orde zijn, zijn dergelijke bezoekjes altijd heel bijzonder.

In ons particulier verzorgingshuis is er altijd aandacht en zorg voor ouderen

We streven ernaar om het wonen binnen onze woonzorgvoorziening voor onze bewoners zo aangenaam mogelijk te maken. Daar zijn geen vaste rituelen voor. Iedere dag proberen we in te vullen op een wijze die past bij het ritme van die dag. Wel merken we dat veel bewoners niet meer zitten te wachten op veel activiteiten. Aandacht en zorg zijn eigenlijk de eerste levensbehoeften. Een combinatie van die twee is een voorwaarde voor het leveren van die goede zorg, die nodig is. Door de grote persoonlijke betrokkenheid van ons allen, proberen wij die zorg te verlenen die past bij een ieder. Het is eigenlijk net als in de natuur: warmte, geduld en aandacht zijn voorwaarden voor een goede zorgverlening. Natuurlijk is er bij ons geen sprake meer van ‘jong leven’. Integendeel: we zijn ook deze maanden weer geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Het is heel mooi om er ook in die fase te zijn voor onze bewoners en hun naasten. Ik denk dat een particulier verzorgingshuis daarin ook onderscheidend kan zijn. Juist in die dagen tijd en aandacht geven aan een ieder in die vaak moeilijke periode. Even de agenda aan de kant leggen en er zijn voor de mensen met wie je een lange of soms maar een korte tijd hebt meegelopen in het leven.

Kom gerust een kijkje nemen in woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve

De waardering die hierover vaak wordt uitgesproken geeft heel veel voldoening in het werken in de particuliere zorg. De tijd vrijmaken en nemen om er te zijn voor die ander, daarin kunnen wij ons onderscheiden en dat is eigenlijk iets waar een ieder recht op heeft aan het eind van zijn of haar leven. Door het overlijden van een aantal bewoners in korte tijd zijn er momenteel verschillende zorgappartementen te huur in onze woonzorgvoorziening de Wilgenhoeve. Komt u gerust eens kijken; het is een prachtige voorziening op een unieke locatie. Maar dat laatste had u vast al begrepen uit bovenstaand verhaal. Kijk naar de foto’s bij dit stukje in ons fotoboek.

Eip en Carla
Mei 2014

Bekijk de foto’s hier